De Jong: ‘We moeten nog constanter worden, nog dominanter’

De Jong: ‘We moeten nog constanter worden, nog dominanter’

De Jong: ‘We moeten nog constanter worden, nog dominanter’

Het kan zijn dat die ploeg er volgend seizoen er op belangrijke plekken anders uitziet. Er is (vanuit het buitenland) interesse in een aantal sleutelspelers, zoals de gehele voorhoede: Steven Bergwijn, Hirving Lozano en De Jong. “Ik sta altijd open voor mooie dingen die bij mij passen, maar dat is PSV ook. Ik zie wel wat er op me afkomt”, zegt De Jong.

Van Bommel: “Er kan van alles gebeuren. Spelers hebben zich ontwikkeld, zijn internationals geworden en staan in de belangstelling. Maar wij kijken ook naar waar we ons kunnen versterken.”

Toe aan vakantie

De trainer gaat zich deze zomer bemoeien met het eventueel aantrekken van vers bloed, maar eerst gaat hij genieten van een vakantie. “Het seizoen was hartstikke lang”, aldus de dit jaar debuterende coach, die ook nog het WK met Saoedi-Arabië meemaakte en daarna slechts één week vakantie genoot.

PSV gaat even stoom afblazen, maar de eerste training voor het volgende seizoen lonkt alweer. Eind juli moeten de Eindhovenaren namelijk al aan de bak in de tweede voorronde van de Champions League. Van Bommel: “We hebben nu nog een week of vier en dan gaan we weer beginnen.”

Source link

nuno-show.nl

Waarom volwassen worden zo zwaar is voor dertigers

Waarom volwassen worden zo zwaar is voor dertigers

Waarom volwassen worden zo zwaar is voor dertigers

Millennials over de hele wereld braken zich er de hersens over: hoeveel handdoeken moet je als volwassene bezitten? Ene Abdul, eind-twintiger, stelde de ogenschijnlijk simpele vraag onlangs op Twitter, maar al gauw ontstond een debat waaraan duizenden mensen meededen. Uiteindelijk bleek niemand het antwoord te weten.

Wat voor sommigen de handdoekenkwestie is, is voor mij het plakken van een fietsband. Ik ben 29 en ik heb geen idee hoe je een band plakt. Als mijn band lek is, mail ik mijn vader. Dezelfde dag nog breng ik hem mijn fiets en even later is het geregeld.

In mijn vrienden- en kennissenkring zie ik eind-twintigers en begin-dertigers die biologisch gezien volwassen zijn, maar voor wie de klassieke drie-eenheid van volwassenheid – vaste baan, eigen huis, relatie met kinderen – mijlenver weg lijkt. We hebben flexbanen, wonen nog steeds met huisgenoten en geven al tinderend vorm aan ons liefdesleven. Volwassen zijn zien we vooral als een vorm van gedrag, in plaats van een staat van zijn. En dat gedrag bestempelen we online ironisch als adulting. Wanneer een vriendin een degelijke reiskoffer heeft aangeschaft, stuurt ze een appje dat ze ‘op weg is naar volwassenheid’.

Een van de vele internetmemes van #adulting.

Waarom hebben veel millennials zo’n moeite met volwassen worden?

Opvoeding is een belangrijke oorzaak, zegt de Amerikaanse generatie-expert Jason Dorsey (40), oprichter van een onderzoeksbureau en auteur van het millennialboek My reality check bounced! „De ouders van deze generatie wilden dat het leven van hun kinderen makkelijker werd dan dat van henzelf. Bijvoorbeeld door hen op latere leeftijd nog financieel te ondersteunen. Ze wilden hun kinderen de kans geven hun passie te vinden. Maar het probleem is dat je daar als kind op een gegeven moment gemakzuchtig van wordt. Een passie alleen is niet genoeg om ergens te komen.”

Inderdaad zijn veel ‘nieuwe dertigers’, afhankelijk van financiële steun van hun ouders, aldus een recent artikel in The New York Times. Meer dan de helft (53 procent) van de Amerikanen tussen de 21 en 37 kreeg financiële steun voor telefoonrekeningen, boodschappen, benzine, huur of ziektekostenverzekering. Ik herken het: na hard werken en nog harder sparen, konden mijn ouders enkele jaren geleden voor een voordelige prijs een appartement kopen, waar ik voor een redelijke huur woon. Een privilege, waarvan ik mij bewust ben. Tegelijkertijd ben ik deze comfortabele situatie als normaal gaan zien – de houding die Dorsey omschrijft – en weet ik dat er altijd een vangnet is als er iets gebeurt.

En ik ben niet de enige die zo leeft. Een vriendin, Helena Dekker (29), heeft weliswaar een eigen huurwoning, en is met een contract bij een werkgever behoorlijk op weg, maar een onafhankelijke volwassene is ook zij nog niet. Een tijdje terug, vertelt ze, had ze nog maar twee euro voor vier dagen. „Toen stuurde ik mijn moeder een screenshot van mijn bankrekening met een huilende emoji zonder tekst. Ik kon gelijk vijftig euro lenen.”

Ook zij herkent de opvoedstijl waarover Dorsey het heeft. „Mijn ouders waren niet wat je helikopterouders noemt, maar ze waren wel beschermend. Met een probleem kon ik altijd bij ze terecht. Ik denk dat mensen tegenwoordig langer aan hun ouders blijven hangen – en die ouders dat ook wel fijn vinden.”

Opa en oma gaven niet om ‘leuk’

Studentendecaan Lianne Keemink (30) uit Den Haag blogt als The Self Help Hipster regelmatig over volwassenheid. Zij zegt: „Mijn opa’s en oma’s zijn van net na de oorlog, dus die hadden wel wat beters te doen dan zich druk maken over wat er wel en niet leuk is aan het leven. Mijn ouders zijn door hen opgevoed, die hadden al meer leuke dingen en mogelijkheden. Doordat zij het vrij goed hadden, kregen wij de ruimte om ons te ontplooien. Dingen die bij adulting horen, hebben we maar half of niet geleerd. Zoals het huishouden: dat deden mijn ouders zelf zodat ik meer vrijheid had.”

Over dat thema maakten Marie Lotte Hagen (31) en Nydia Voorthuizen (30) de populaire podcast Op Orde, waarin ze proberen hun leven te stroomlijnen. Ze wonen samen met twee huisgenoten, soms is er een voorleesuurtje waarin ze bij elkaar in bed kruipen en er een sprookje wordt voorgelezen. In een van de afleveringen bellen ze hun vaders op om te vragen hoe je een plankje in de keuken ophangt. Ook storten ze zich op ‘prikkelvrij leven’, ‘sparen’ en ‘een goed seksleven’. Hagen: „In onze stadsbubbel is het heel normaal om dingen uit te besteden. Is je band lek, dan ga je naar de fietsenmaker. Maar eigenlijk zat het me best dwars dat ik veel klusdingen niet kon. Mijn vader vond het fantastisch toen we voor de podcast leerden klussen, dat probeerde hij mij mijn leven lang bij te brengen.”

De gewoonte om uit te besteden – van eten bestellen tot het inhuren van een schoonmaker – is niet raar voor een generatie die online opgroeide en daardoor niet altijd kan of wil omgaan met de moeilijkheden uit het echte leven als er ook een app voor bestaat. Toch, zegt generatie-expert Dorsey, zou het te gemakkelijk zijn er het stempel ‘gemakzucht’ of ‘luiheid’ op te drukken. Hij ziet nog een belangrijke oorzaak voor de lastige weg naar volwassenheid: de economische realiteit.

Ik heb het idee dat iedereen van mijn leeftijd in een constante staat van neurose verkeert.

Helena Dekker (29)

Toen millennials opgroeiden werd hun verteld dat ze zoveel mogelijk cultureel kapitaal moesten verzamelen – met stages, extra activiteiten en indrukwekkende cv’s. Alleen hield de markt zich niet aan deze afspraak, zoals beschreven in het boek Kids these days (2017) van Malcolm Harris: we studeerden af tijdens de naschokken van de financiële crisis en konden moeilijk aan werk komen. Eerder dit jaar verscheen op de site Buzzfeed het artikel How millennials became the burnout generation, dat beschrijft hoe het geïnternaliseerde idee van altijd productief te moeten zijn, ervoor zorgt dat in je hoofd een soort oneindige to do-lijst ontstaat.

In deze moeilijke economie is het geaccepteerder geraakt om langzamer volwassen te worden, zegt Dorsey. Want als een vaste baan en een woning, en het geld om een gezin te kunnen onderhouden, zo ver buiten bereik liggen, waarom zou je dan nog? „Millennials nemen de tijd om te onderzoeken wat ze precies willen met hun carrière en voor het vinden van een betekenisvolle relatie.”

Helena Dekker ziet het om zich heen. „Ik heb het idee dat iedereen van mijn leeftijd in een constante staat van neurose verkeert. En tegelijkertijd voelt het alsof ons leven op losse schroeven staat: het klimaat gaat naar de knoppen, er worden rechts-populistische politici gekozen. Er zijn veel dingen die niet goed gaan en dan is het fijn om terug te kunnen naar de warme, veilige en geruststellende omhelzing van je ouders.”

Maar hoe moet het verder? „Uiteindelijk kiest deze generatie wel voor de traditionele vormen van volwassenheid, maar later”, zegt Dorsey. „Wanneer ze in de veertig zijn, zullen ze minder op de vorige generaties lijken. Ze zullen gemiddeld genomen minder jaren getrouwd zijn, minder kinderen hebben en minder gespaard hebben.” Daarbij ziet hij in zijn onderzoek een tweedeling ontstaan: „Een deel lukt het om deze dingen te bereiken – een huis, een traditionele baan, op eigen benen staan. Een ander deel niet. De ene is straks 34 en getrouwd en heeft twee kinderen, de ander is 34 en heeft twee huisgenoten.”

Nieuwe definitie van volwassenheid

Podcastmaker Marie Lotte Hagen bepleit een aangepaste definitie van volwassenheid. „Ik had heel lang het beeld van mijn ouders in mijn hoofd: vaste baan, koophuis, trouwen en een koelkast met eten voor de hele week. Daardoor voelde ik mij een falende volwassene. Toen ik er beter over nadacht, besefte ik dat ik dat hele traditionele eigenlijk niet eens wil. Ik kies bewust voor wonen met huisgenoten en voor freelancen, en daar ben ik blij mee. Voor mij is volwassen zijn dat je je leven op orde hebt en dat je werkt aan de punten waar dat nog niet lukt.”


Lees ook: De ‘achterbankgeneratie’ werkt juist het hardst van iedereen

Zelfhulpblogger Lianne Keemink maakte ongeveer vier jaar geleden de omslag naar een meer volwassen leven – waarbij het natuurlijk hielp dat ze een vaste baan heeft. De periode daarvoor omschrijft ze als gestresst en gehaast. „Ik merk dat ik heel rustig word van succesvol adulting. Dingen plannen en organiseren, je leven op de rit krijgen. Ik kom erachter dat ik stabiliteit en een spaarpotje fijn vind. Alle dingen waarvan je weet dat ze op de lange termijn nut hebben. Ik kan ‘yes!’ denken na het doen van de belastingaangifte, het uitruimen van de vaatwasser, gezond eten koken of op tijd naar mijn werk gaan.”

Source link
2019-04-04 08:08:11

nuno-show.nl

De concurrentie in de EU moet worden gekoesterd

De concurrentie in de EU moet worden gekoesterd

De concurrentie in de EU moet worden gekoesterd

Ze hebben het oordeel van de Europese Commissie niet afgewacht. Tata Steel en ThyssenKrupp maakten vrijdag bekend af te zien van een voorgenomen fusie, die het tweede staalconcern in Europa na ArcelorMittal zou hebben opgeleverd. Eind vorig jaar toen zij hun plannen aankondigden begon Brussel, zoals gebruikelijk bij fusies en overnames op deze schaal, een onderzoek naar de gevolgen voor de mededinging. De concessies die vanuit Brussel werden gesuggereerd zijn zodanig dat Tata en Thyssen het fusievoordeel zagen verdampen.

Eerder werd door de Europese Commissie al een fusie tussen de treinactiviteiten van het Duitse Siemens en het Franse Alstom afgekeurd. Hier tekent zich een toenemende spanning af tussen de integriteit van de Europese markt en de snel veranderende Europese buitenwereld. Het mededingingsbeleid van de EU is er op gericht bedrijven niet te dominant te laten worden. Te veel pricing power is slecht voor de consument en de industriële afnemers van de betrokken bedrijven. Een teveel aan marktmacht kan ook de innovatie doen afnemen en gaat ten koste van de productiviteitsgroei en uiteindelijk de welvaart.

Zo is het altijd gegaan in de EU, en terecht. Het mededingingsbeleid is een van de succesverhalen van de Europese integratie. De macht van ‘Brussel’ mag dan door nationale politici vaak worden overdreven, op het terrein van mededinging is hij reëel.

Tegelijkertijd verandert de wereld snel. De opkomst van China heeft gezorgd voor tal van nieuwe spelers op het internationale veld. Zij worden niet of nauwelijks gehinderd door binnenlands mededingingsbeleid. Of worden zelfs gezien als ‘nationale kampioen’.

Dat zet Europa onder druk. De Europese Commissie neemt, in zijn beoordeling van marktmacht, slechts de middellange termijn van een jaar of vijf mee. Grote strategische vergezichten tellen daarin niet mee. Maar het is voorstelbaar dat in de naaste toekomst de fusiedruk in de EU groter wordt. Tegenover de Chinese kampioenen zouden dan Europese tegenhangers moeten worden toegestaan. Onder Frans-Duitse druk kan het mogelijk worden dat de mededinging om strategische redenen ter zijde wordt geschoven. Voor het grote bedrijfsleven wordt het dan aantrekkelijk om een megafusie te verdedigen met het verwijzen naar een Chinese dreiging van buitenaf. Misbruik van dat argument ligt voor de hand.

Tegelijk is het begrijpelijk dat de EU-landen zoeken naar antwoorden. De opkomst van China is zo snel en ingrijpend dat regelgeving daar nauwelijks gelijke tred mee kan houden. Toch blijven er belangrijke vragen over. Is het oprekken van het mededingingsbeleid de juiste weg? Er zijn andere manieren om te waken voor de uitholling van de industrie, bijvoorbeeld door het strenger toetsen van directe investeringen uit China. De Europese consument wordt op dit moment goed beschermd, moet dat dan nu deels worden opgegeven? En, misschien wel het meest essentieel: moet de EU, door een actieve industriepolitiek en verzwakte mededingingsregels, van de weeromstuit zelf meer de gedaante gaan aannemen van de opkomende macht China?

Dat laatste is onwenselijk. Een vrije interne markt moet worden gekoesterd. De huidige handelsoorlog tussen de Verenigde Staten en China zet de internationale economische verhoudingen op dit moment op scherp. Het is voor de EU belangrijk niet te haastig te handelen. Het interne mededingingsbeleid is te waardevol om al te lichtvaardig overboord te zetten.

Source link
2019-05-14 00:00:00

nuno-show.nl

Studente Lisa (21) begint petitie: Menstruatiecup moet gratis worden

Studente Lisa (21) begint petitie: Menstruatiecup moet gratis worden

Studente Lisa (21) begint petitie: Menstruatiecup moet gratis worden

Tijdens hun Politicologie & Communication Sciences studie bespraken de vier meiden het onderwerp menstruatie. Ze vinden dat het tijd wordt om het taboe rond menstruatie te doorbreken.

Armoede

Dat is soms ook gelinkt aan leven in armoede – waar ook een taboe op rust. “We zagen vrouwen in Engeland tijdens de Women’s March strijden voor gratis menstruatieproducten.

In Engeland moet één op de vier vrouwen school of werk missen, omdat ze geen geld hebben voor menstruatieproducten en daarom thuisblijven. De regering gaat daarom nu geld investeren om menstruatieproducten voor meisjes op scholen gratis aan te bieden.”

Lees nu op vrouw.nl: Ex-miss: ‘Vrouwen, besteed eens wat minder tijd aan je uiterlijk!’

Petitie

De vier vrouwen startten een petitie om dit in Nederland ook voor elkaar te krijgen: “In Nederland is hier nog nooit onderzoek naar gedaan, maar dit is een wereldwijd probleem. Bovendien weten we wel dat 1.4 miljoen huishoudens in Nederland problematische schulden hebben.”

In Engeland richt de regering zich met name op meisjes die nog op school zitten. Lisa en haar studiegenoten pakken het breder aan: “Wij willen dat menstruatieproducten voor iedereen toegankelijk zijn. Omdat we niemand willen uitsluiten, willen we dat dit voor alle vrouwen in Nederland gratis in de basisverzekering zit.”

Lees nu op vrouw.nl:Here comes the sun… Zo ben je er helemaal klaar voor!

Beter voor gezondheid

“Wij hebben uitgezocht dat de menstruatiecup het voordeligst is voor de natuur en ook beter voor de gezondheid. De aanschafprijs is hoger dan tampons en maandverband, maar de cup gaat vijf tot tien jaar mee.

Menstruatieproducten, zoals tampons en maandverband, zorgen voor gemiddeld 90 kilo afval per vrouw. De productie ervan kost veel water en er is veel CO2-uitstoot.”

Lees nu op vrouw.nl:De klok verzetten? Ja, graag… Hoera, zomertijd!

2000 euro

“Vrouwen zijn bovendien gemiddeld 2000 euro kwijt in hun leven aan menstruatieproducten. De menstruatiecup is in aanschaf eenmalig misschien wat duur, zeker voor mensen die in armoede leven. Die kunnen aan het einde van de maand die dertig euro echt niet missen. Maar omdat de cup zo lang meegaat, zal het uiteindelijk veel minder geld kosten.

We zien voornamelijk de voordelen voor de gezondheid en de natuur waarom de menstruatiecup een mooi middel is voor vrouwen die vanwege armoede geen andere mogelijkheden hebben.”

Lees nu op vrouw.nl: Kim Clijsters: ‛Tennissen was mijn therapie’

Doel

We hebben 40.000 handtekeningen nodig. Dan moet dit onderwerp in de tweede kamer besproken worden. Dat is ons eerste doel; dat erover gesproken wordt. We hopen dat het daarna vanzelf gaat en anders blijven wij lobbyen tot dit gaat lukken.”

Source link
2019-03-31 10:58:08

nuno-show.nl

This Area is Widget-Ready

You can place here any widget you want!

You can also display any layout saved in Divi Library.

Let’s try with contact form: