NOS Voetbalpodcast #42: ‘Goed dat Emmen in de eredivisie blijft’

NOS Voetbalpodcast #42: ‘Goed dat Emmen in de eredivisie blijft’

NOS Voetbalpodcast #42: ‘Goed dat Emmen in de eredivisie blijft’

Het seizoen zit erop. Tijd om de balans op te maken. Dat doen de NOS-voetbalcommentatoren Arno Vermeulen, Jan Roelfs, Jeroen Elshoff en Arman Avsaroglu in de nieuwste aflevering van de NOS Voetbalpodcast.

Bovendien blikken ze vast vooruit op de play-offs om promotie/degradatie en Europees voetbal, want die wedstrijden staan alweer voor de deur.

Source link

nuno-show.nl

Het seizoen zit erop: dit is de invloed van de VAR op de eredivisie

Het seizoen zit erop: dit is de invloed van de VAR op de eredivisie

Het seizoen zit erop: dit is de invloed van de VAR op de eredivisie

De alternatieve VAR-loze stand in de video hierboven is fictief. We baseren de ranglijst op het aantal dankzij de VAR afgekeurde of juist goedgekeurde doelpunten en het aantal dankzij de VAR toegekende strafschoppen. Daardoor zijn uitslagen beïnvloed. In een aantal gevallen speelde de VAR daarmee een rol in het verschil tussen winst, gelijkspel of verlies.

De gevolgen voor de puntenverdeling en het doelsaldo hebben we verrekend in de ranglijst. Dankzij de VAR ingetrokken penalty’s laten we buiten beschouwing, omdat we nooit kunnen weten of de in eerste instantie toegekende strafschop een doelpunt zou hebben opgeleverd.

Ook zijn er andere ontwikkelingen in een wedstrijd van invloed op de uiteindelijke uitslag, maar ook die zijn niet meetbaar, dus ook die laten we buiten beschouwing. Statistiekbureau Opta Sports hielp ons met de juiste data.

Source link

nuno-show.nl

NAC Breda neemt met een punt afscheid van de eredivisie

NAC Breda neemt met een punt afscheid van de eredivisie

NAC Breda neemt met een punt afscheid van de eredivisie

In een wedstrijd zonder doelpunten heeft NAC Breda afscheid genomen van de eredivisie. Net als medio december in het uitduel bleef het tegen PEC Zwolle: 0-0. gelijkgespeeld. NAC was zondag al gedegradeerd en PEC, waar trainer Jaap Stam afscheid nam, hoefde ook niet meer te letten op de ranglijst.

Beide ploegen schuwden de aanval in Breda niet. Voor de rust kreeg Mikhail Rosheuvel aardige kansen voor NAC, maar zijn inzetten werden gestopt. Namens PEC zorgden Lennart Thy, Ouasim Bouy en Younes Namli voor gevaar.

Ook na rust ontbrak het niet aan inzet, maar de ban werd niet gebroken. PEC was iets sterker en kreeg via Pelle Clement en Clint Leemans kansen. NAC was vlak voor tijd via Grad Damen nog kansrijk, maar zijn volley ging naast, zodat NAC niet met een zege afscheid kon nemen van de eredivisie.

Source link

nuno-show.nl

Robin van Persie, becoming a gentleman

Robin van Persie, becoming a gentleman

Robin van Persie, becoming a gentleman

Onvermijdelijk kwam zijn adieu ter sprake, afgelopen oktober. „Voor mij is het niet niet geslaagd als ik geen landskampioen word”, zei Robin van Persie, in gesprek met een groep journalisten. „Voor mij is het eigenlijk al geslaagd als ik naar het hele plaatje kijk. Het plezier komt terug. Dat was ik kwijt.”

Hij had zich eerder al afgevraagd of hij op deze manier wilde eindigen. Het broze, uitgeperste lichaam ging steeds meer tegenwerken. Hij speelde nauwelijks meer, raakte in 2017 uit de gratie bij het Turkse Fenerbahçe en verloor onder invloed van dit alles de spelvreugde. De aftakeling van Oranjes topscorer aller tijden (vijftig goals) – onmiskenbaar.

Van Persie, terugblikkend in oktober: „Wat wil ik nou? Ik wil wel gewoon waardig als voetballer eindigen.”

Zondag nam hij op zijn 35ste afscheid, thuis tegen ADO Den Haag, met een pijnlijke nederlaag. Toch was de laatste anderhalf jaar bij Feyenoord zoals hij het voor ogen had: waardig, eervol. Hij hervond het spelende kind in zichzelf. Blessuregeval-Van Persie werd weer de voetballer-Van Persie. Bevrijd, opgeleefd. Als grijzende meester-tovenaar was hij regisseur van de ongekende adrenalinerush tegen Ajax, de 6-2 zege. Het mocht allemaal nog één keer, die januaridag. Met zijn touch als weerspiegeling van het eeuwige verbond met de bal.

Het schuurde soms om Van Persie te zien bij dit modale Feyenoord. Ja, die laatste Klassieker, onvergetelijk. Maar hij was, als aanvalsleider en aanvoerder, ook betrokken bij zes onverkwikkelijke nederlagen. Al straalde het niet op hem af. Te veel klasse apart. En veel kon hij naar buiten toe wegnemen met zijn charisma. Maar zijn plezier moet eronder geleden hebben.

„In alles is hij verreweg nog de beste bij Feyenoord”, zegt generatiegenoot Rafael van der Vaart, die bij Oranje met Van Persie vier eindrondes speelde. „Het niveau dat hij had, wat wij hadden, kan hij in de Nederlandse competitie nog fluitend volhouden.”

Zeldzaam type

Hij is een zeldzaam type aanvaller geweest; ongrijpbare technicus met een ondoorgrondelijke stijl, met die lange, sierlijke o-benen. Zelden maakte hij, de Rotterdamse kunstenaarszoon, een lelijk doelpunt. Spelend op zijn intuïtie, met het geniale oog voor tijd en ruimte. Het moeilijke leek bij hem simpel.

Streetwise werd hij op de pleintjes van Kralingen. Op zijn vijfde kwam hij in de opleiding van Excelsior, hij rijpte verder in de jeugd van Feyenoord, brak door in de Kuip en werd volwassen bij Arsenal onder voetbalvader Arsène Wenger.

Recalcitrant, brutaal, eigenwijs, opstandig – het is het beeld van Van Persie in zijn beginjaren. Hij botste bij Feyenoord met dragende spelers en coach Bert van Marwijk en vertrok in 2004 op zijn twintigste naar Londen. „Ik ben soms ook geen makkelijke jongen en heb een houding en een loopje die niet iedereen aanstaan”, zei hij in een interview in VI, waarmee hij een vertrek forceerde.

„Ik herinner mij dat hij naar Arsenal kwam als een licht breekbare jongen met een eigenzinnig karakter, die geweldige dingen deed”, zegt schrijver David Winner, Arsenal-fan en auteur van het boek Brilliant Orange. „Het leek alsof hij ieder moment kon breken, maar hij was sterk.”

Aanvoerder Robin van Persie viert een doelpunt voor Arsenal
Foto Andy Rain/EPA

Van Persie laafde zich aan de ervaringen van de vedetten van ‘The Invincibles’, Arsenals ongeslagen kampioensteam van 2003/2004, met Dennis Bergkamp, Thierry Henry en Patrick Viera. Zij lieten hem inzien wat nodig was om de top te halen. Toegewijd leven, voluit trainen. Van Persie zei eens dat hij Bergkamp voorhield of hij Wenger om opheldering moest vragen toen hij zijn eerste competitieduel op de tribune zat. Doe dat maar niet, adviseerde Bergkamp.

Wenger transformeerde hem van buitenspeler tot spits. „Het was buitengewoon hoe hij zich ontwikkelde. Maand voor maand, seizoen voor seizoen”, zegt Winner. Fenomenale goals maakte hij. De snoeiharde volley tegen Charlton Athletic in 2006 – inzicht, timing en techniek balden zich samen in dat moment van explosie. „Daar brak hij de wetten van de zwaartekracht, de bal lag eerder in het net dan dat hij zijn voet verliet.”

Acht mooie jaren bij Arsenal, zonder landstitel. In zijn laatste seizoen maakte hij dertig doelpunten voor de ‘Gunners’ en werd topscorer van de Premier league. Hij vertrok naar het Manchester United van Alex Ferguson, in 2012, om de landstitel te kunnen winnen. Het gevoel van „verraad” leefde sterk bij Arsenal-fans, zegt Winner. „Van een van de meest geliefde mensen in Londen, werd hij een non-person.” Zijn status komt niet in de buurt bij die van Bergkamp. Winner: „Ik zie bij Arsenal nooit iemand lopen met een T-shirt met Van Persie erop.”

Hij leidde United naar de landstitel in 2013, in het laatste jaar onder Ferguson. Met 26 goals werd hij opnieuw topscorer in Engeland. „Hij was zoveel beter dan de rest. He was almost unplayable”, zegt Winner. Hij schreef de autobiografie van Rio Ferdinand, destijds teamgenoot van de Nederlandse spits. „Ferdinand zei dat de tactiek van Ferguson er simpelweg op neerkwam: speel de bal naar Robin.”

Een van de grote vier

Bij Oranje groeide hij met Van der Vaart, Arjen Robben en Wesley Sneijder uit tot een van ‘de grote vier’. Van der Vaart: „Marco van Basten zei: ga met elkaar zitten, ga ervoor zorgen dat jullie samen gaan werken, dan hebben we de meeste kans. Dat is gebeurd. Je zag wat er in sommige wedstrijden uitkwam. Dat was buitenaards.”

Van der Vaart staat een combinatie met Van Persie het meest bij, waarbij ze beiden via een sleepbeweging achter het standbeen elkaar de bal toespeelden. Het was thuis tegen Andorra, Sneijder kon die aanval net niet afronden, maar toch: wonderlijke ingeving van twee linkspoten die elkaar blindelings vonden. „In de rust stonden we samen te pissen en zei hij: zo, hadden we ze even mooi tuk.” De perfecte aanval, noemde Van Persie het later in voetbalmagazine Santos.

Hij is altijd de pure schoonheid van het spel blijven zien. Anekdotisch en in detail kan hij vertellen over specifieke spelsituaties. Maar ook over zijn voetbalschoenen, over de hoogte van grassprietjes, over de magie van bepaalde stadions, het stilspelen van het thuispubliek, over de trainingen van Bergkamp. Vroeger kon hij genieten van het wegspatten van een bal als hij op de lat schoot.

Eerbetoon van het Legioen aan Robin van Persie en trainer Giovanni van Bronckhorst bij hun laatste wedstrijd voor Feyenoord in de Kuip.
Foto Jeroen Putmans/ANP/VI IMAGES

Aaibaar is hij nooit geweest, althans niet tot 2018. Het rauwe randje werd soms zichtbaar. „Hij heeft heel lang moeten vechten tegen het imago dat hij in Nederland had”, zegt schrijver en columnist Henk Spaan, die Van Persie goed kent.

Er waren incidenten. Hij boycotte de pers tijdens het mislukte EK 2012, vanwege de aanstaande transfer naar United. Mede daardoor brokkelde het groepsgevoel af. „Dat hij zichzelf in de rug schiet, moest hij zelf weten”, zegt toenmalig perschef Kees Jansma, die benadrukt dat Van Persie de „gave” van het woord heeft. „Dat hij mij in de voet schiet, moest hij ook zelf weten. Maar dat hij het team benadeelde vond ik onacceptabel.” Het was ook het toernooi waar Van Persie zich vaak afzonderde met voetbalvrienden Khalid Boulahrouz en Ibrahim Afellay.

Er was het vechtinterviewtje met een Trouw-journalist tijdens het WK 2014 over het in de schaduw staan van Robben dat toernooi – „Je hebt een paar dagen de tijd om vragen te bedenken, en dan kom jij mij hier afzeiken?”. Er was het niet wachten op Robben voor de halve finale tegen Argentinië, waar de rest van de ploeg dat wel deed. Er was de afrekening met NOS-analist Pierre van Hooijdonk, na het duel om de derde plaats met Brazilië – „Pierre moet gewoon lekker gaan golfen of zo, want volgens mij zitten de mensen niet meer op hem te wachten”.

„Ik denk dat het in die gevallen een cumulatie van ergernis is. Op een gegeven moment trekt hij het niet meer en dan ontploft hij”, zegt Spaan. „Van Persie is een persoonlijkheid. In bepaalde opzichten is hij niet een meegaande jongen. Hij wil zijn werk zo goed mogelijk doen, mensen moeten hem niet in de weg lopen.”

Beeldvorming is veranderd

Het zijn krasjes op een glansrijke carrière. Fascinerend is dat de beeldvorming in de afgelopen anderhalf jaar een andere dimensie heeft gekregen, gevoed door een ogenschijnlijk lossere, volwassener, toegankelijkere Van Persie.

Robin van Persie, becoming a gentleman. „Hij houdt van iedereen. En iedereen houdt van hem”, zei oud-prof en analist Kenneth Pérez in februari bij Fox Sports. De kinderen die aan de hand mee het veld opgaan voor eredivisiewedstrijden, krijgen een knuffel of een high five. Of hij draagt ze op zijn schouders mee. Het is voortreffelijke tv. Winner: „Hij is nu een liefdevol vaderfiguur geworden.”

Door vakvereniging Nederlandse Sport Pers werd hij uitgeroepen tot sportpersoonlijkheid van 2018. Van Persie bood bij het gala zijn excuses aan voor zijn gedrag tijdens het EK 2012. „Dat was niet goed van mijn kant. Ik heb er van geleerd.” En in het AD zei hij dat hij het Trouw-interview van 2014 ook „anders” had moeten doen. „Dat was onredelijk.”

Een doordacht charme-offensief? Zijn zaakwaarnemer Kees Vos wil niet reageren. Van der Vaart ziet de „persoonlijke ontwikkeling” bij Van Persie. „Hij is een betere marketeer geworden ”, zegt Spaan. „Misschien is het te berekenend om het strategisch te noemen, maar ik denk wel dat hij graag wilde dat de mensen een goed beeld van hem zouden krijgen.”

Een bepaalde mate van romantisering is nooit ver weg bij Van Persie – de jubel na een pass of aanname. Willem van Hanegem vertelde eens dat hij die verering soms „gênant” vindt ten opzichte van Van Persie. „Hij is een speler die die kwaliteiten bezit. Dus het is niet uniek. Hij kan dat.”

De schoonheid van zijn goals definieert in belangrijke mate zijn carrière. De kopgoal tegen Spanje op het WK 2014 schaart Winner onder een van de mooiste in de historie van het Nederlands elftal. „Als zijn hele carrière bestond uit die ene goal, zou het nog goed zijn geweest.”

Foto Christophe Ena/AP

Source link
2019-05-12 19:01:35

nuno-show.nl

This Area is Widget-Ready

You can place here any widget you want!

You can also display any layout saved in Divi Library.

Let’s try with contact form: